Sözünde durmak imanın gereğidir

KÖŞE YAZISI

FAHRİ TOKAY

Verilen söz, insanlara karşı taahhüt ve sorumluluğu gerektirir. Emanete riayet, sözünde duranlarda gerçekleşir. Verilen sözün bağlayıcı özelliği vardır. “Söz namustur” denilmiştir.  Kişi verdiği sözle büyük bir sorumluluk yüklenmiştir. Sözünde durmayanlar dünya hayatında kanunlar karşısında hesaba çekilirler. Ebedi hayatta ise ilahi azaba müstahak olurlar.

Sözünden cayma, münafıklık alametidir. Hadiste; “Dört huy vardır ki bunlar kimde bulunursa tam bir münafık olur. Kimde de bu huylardan biri bulunursa onu terk edinceye kadar o kişide münafıklıktan bir sıfat bulunmuş olur. Kendisine bir şey emanet edildiği zaman ona ihanet eder. Konuştuğu zaman yalan söyler. Söz verince sözünden döner. Düşmanlıkta haddi aşar, haksızlık yapar.” R.Salihin – 1588 buyrulmaktadır

Sözünde durmak imanın gereğidir. Toplumda huzur ve güvenin teminatı, sözünde duran ve güven telkin eden fertlerin varlığı ile mümkündür. Sözünden dönme nifak alameti olduğunu hadis-i şerif açıklamaktadır.